1) “Η συμπεθέρα” (Ικαρία)
Αποτελείται από δίστιχα τα οποία συναντάμε και με παραλλαγές. Χορός: Συμπεθέρα.
Νάτος κι έρχεται από πέρα δώσ’ του φουστανιού σου α(γ)έρα,
δώσ’ του δώσ’ του και ας πάει τούτη η γης θα μας εφάει.
Τούτη η γης που την πατούμε ούλοι μέσα θε να μπούμε,
τούτη η γης με τα χορτάρια τρώει νιες (νιους) και παλικάρια.
(τούτη γης με τις ελιές τρώει γέρους και γριές)
Αχ κακό βρε συμπεθέρα που ‘εν ήρθες την Δευτέρα
μόνον ήρθες το Σαββάτο που’ ταν όλα άνω κάτω.
Τον Καριώτικο χορό πως τον αγαπώ εγώ,
τον Καριώτικο χορεύω κι όσο νιμπορώ σαρτεύω.
Δώσ’ του δώσ’ του δώσ’ του πέρα (δώστου πέρα δώστου πέρα) δώσ’ του φουστανιού α(γ)έρα,
δώστε του για να πρυμίσει(πρεπίσει) κι ο χορός να νοστιμίσει.
(δώστου δώστου παλικάρι σύρε το χορό με χάρη).
Πως χορεύουν οι λωλοί, δίχως λύρα και βιολί
πως χορεύουν οι γαδάροι δίχως σέλα και σαμάρι.
Οι Καριώτες πώς γλεντούνε όταν ούλοι θα βρεθούνε
καθισμένοι σε μια πλάκα με τη τσαμπουνοφυλάκα.
Η τσαμπούνα παίζει ωραία άμα βρει κρασοπαρέα
βρε κι εμείς σ’ αυτόν τον τόπο εγλεντάμε μ’ άλλο τρόπο.
Χόρευγε Μαριώ και Ρήνη χόρευγε κι εσύ Φροσύνη
για τα ‘σένα παίζουν τούτα οι τσαμπούνες τα λαούτα.
Πού τραβάς βρε συμπεθέρα μια γιαλό και μιαν αθέρα
στο γιαλό και στον αθέρα ίντα ψάχνεις συμπεθέρα;
Πέρα στον πλατύν αθέρα έχασα μια μπουζουνιέρα,
φύσ’ αγέρα φύσ’ αγέρα για να βρω τη μπουζουνιέρα.
Πού θα πάμε συμπεθέρα στον γιαλό για στον αθέρα,
στο γιαλό θε να βραχούμε στο βουνό θε να χαθούμε.
Πέρα στου χωριού τη βρύση τον Καριώτικο έχω στήσει,
και χορεύουν κοπελούδια σαν τα δροσερά λουλούδια.
Χόρευ(γ)ε καημένη γραι’ στων παιδιών μας τις χαρές,
δες και με καημένε γέρο πως πηδώ και πως σαρτεύω.
Πέρα πέρα πέρα πέρα στα Αμάλου και πιο πέρα
πέρα πέρα πέρα πέρα ίσα με την Προεσπέρα.