1) “Τ’ Αρμένου γιος” (Ν. Έβρου)
Τραγούδι από το χωριό Καρωτή (Κουρτζί) των Μάρηδων.
Χορός: Ταπεινός (Πασχαλιάτικος).
T’ Aρμένου γιός πινέθηκι(ε) γαλανά ματάκια μ’ κι έμορφα
σ’ ένα σ’ ένα πασά κι αφέντη λάλει λάλει καλό μ’ αηδόνι.
Aφέντη μ’ γω (μου τη) τη θάλασσα γαλανά ματάκια μ’ κι έμορφα,
πι(ε)ζός θα την αδιάβω λάλει λάλει καλό μ’ αηδόνι.
Kι αν την αδιάβ’ς τ’ Αρμίνου γιε (τη θάλασσα) γαλανά ματάκια μ’ κι έμορφα
γαμπρό γω θα (θελ’ να) σι κάμου (σε κάνω) λάλει λάλει καλό μ’ αηδόνι.
Γαμπρό στη θυγατέρα μου γαλανά ματάκια μ’ κι έμορφα
γαμπρό στην αδερφή μου λάλει λάλει καλό μ’ αηδόνι.
Θέλεις την αξαδέρφη μου γαλανά ματάκια μ’ κι έμορφα
θέλεις στην αδερφή μου λάλει λάλει καλό μ’ αηδόνι.
Θέλεις τη θυγατέρα μου γαλανά ματάκια μ’ κι έμορφα
που λάμπει σαν τον ήλιο, λάλει λάλει καλό μ’ αηδόνι.
Όπου γεννήθ’κι σκοτεινά γαλανά ματάκια μ’ κι έμορφα
και φέξαν τα σοκάκια, λάλει λάλει καλό μ’ αηδόνι.
T’ Aρμένου γιός σαν τ’ άκουσε, γαλανά ματάκια μ’ κι έμορφα
ξεντήθ’κι, ξαρματώθ’κι λάλει λάλει καλό μ’ αηδόνι.
Ξεντήθ’κι, ξαρματώθηκι, γαλανά ματάκια μ’ κι έμορφα
μεσ’ στη θάλασσα ρίχτ’κι, λάλει λάλει καλό μ’ αηδόνι.
Σαράντα μέρις έπλεγε, γαλανά ματάκια μ’ κι έμορφα
γελώντας τραγουδιώντας, λάλει λάλει καλό μ’ αηδόνι.
Κι απ’ τις σαράντα κι ύστερα, γαλανά ματάκια μ’ κι έμορφα
κλαίει μοιρολογάει λάλει λάλει καλό μ’ αηδόνι. (2)