Τραγούδια : 1) “Σού ειπα μάνα πάντρεψέ με” 2) “Τάγκαλης” 3) “Είχα ένα περιβολάκι” 4) “Παναγιώτης” 5) “Μαντήλι Καλαματιανό”
1) “Σού ειπα μάνα πάντρεψέ με” (Ν. Αρκαδίας)
Τραγούδι από τα Τσακωνοχώρια Κυνουρίας. Χορός: Τσακώνικος
Σού ειπα μάνα καλέ μάνα σού ειπα μάνα πάντρεψέ με.|
Σού ειπα μάνα πάντρεψέ με σπιτονοικοκυρεψέ με.
Γέρον άντρα καλέ μάνα γέρον άντρα μή μου δώσεις.
Γέρον άντρα μή μου δώσεις γιατί θα το μετανοιώσεις.
Γιατί ο γέρος καλέ μάνα γιατί ο γέρος τα λογιάζει.
Γιατί ο γέρος τα λογιάζει και τα διπλολογαριάζει.
2) “Τάγκαλης” (Ν. Μεσσηνίας)
Χορός: Τάγκαλης
Τρίτη Τετάρτη θλιβερή Πέφτη φαρμακωμένη
Παρασκευή, γειά σου Τάγκαλη, Παρασκευή εξημέρωνε.
Παρασκευή ξημέρωνε μην είχε ξημερώσει,
που πιάσανε, γειά σου Τάγκαλη, που πιάσανε τον Τάγκαλη.
Που πιάσανε τον Τάγκαλη και παν να τον κρεμάσουν.
Χίλιοι Τούρκοι, γειά σου Τάγκαλη, χίλιοι Τούρκοι τον παν μπροστά.
Χίλιοι Τούρκοι τον παν μπροστά και δυο χιλιάδες πίσω.
3) “Είχα ένα περιβολάκι” (Ν. Μεσσηνίας)
Χορός: Ανασηκωτός
Είχα ένα ματζουρά μπιρμπιλά μαύρα γαλανά μου μάτια είχα ένα περιβολάκι,
είχα ένα περιβολάκι έμμορφο (όμορφο) και μικρουλάκι.
Είχε (έχει) γύ- ματζουρά μπιρμπιλά μαύρα γαλανά μου μάτια είχε (έχει) γύρω γύρω αφάνες,
είχε (έχει) γύρω γύρω αφάνες και στη μέση ματζουράνες.
Είχε (έχει) μια ματζουρά μπιρμπιλά μαύρα γαλανά μου μάτια είχε (έχει) μια μηλιά στη μέση,
είχε (έχει) μια μηλιά στη μέση που απ’ τα μήλα πάει να πέσει.
Πάει κι ο νιος ματζουρά μπιρμπιλά μαύρα γαλανά μου μάτια πάει κι ο νιος να κόψει μήλο,
πάει κι ο νιος να κόψει μήλο, κι αποκρίνεται το φύλλο:
“Τάχει ο αφέ- ματζουρά μπιρμπιλά μαύρα γαλανά μου μάτια τά χει αφέντης μετρημένα,
τά χει αφέντης μετρημένα κι η κυρά λογαριασμένα”.
4) “Παναγιώτης” (Ν. Μεσσηνίας)
Χορός: Σταυρωτός ζωναριάτικος ή Παναγιώτης
Κάτω στο μωρέ Παναγιώτη κάτω στον τρανό τον κάμπο (2)
κάτω στον τρανό τον κάμπο και στης θάλασσας το(η)ν άμμο (2)
στέκει μπέ- μωρέ Παναγιώτη στέκει μπέης ξαπλωμένος (2)
στέκει μπέης ξαπλωμένος και στο αίμα βουτη(γ)μένος.(2)
Και σ΄ενός μωρέ Παναγιώτη και σ’ ενός δέντρου τη ρίζα (2)
και σ’ ενός δέντρου τη ρίζα στέκει ο γρίβας (άλογο) του δεμένος.(2)
Σήκω μπέ- μώρε Παναγιώτη σήκω μπέη Καπαλίκα (2)
σήκω μπέη Καπαλίκα για να μπούμε στο σεφέρι (στρατιωτικό σώμα). (2)
Δε μπορώ καημένε γρίβα δε μπορώ να πολεμήσω (2)
γιατί μ’ έχουν λαβωμένο στην καρδιά πετυχημένο.(2)
5) “Μαντήλι Καλαματιανό” (Ν. Μεσσηνίας)
Χορός: Συρτός Καλαματιανός
(Ωρέ) Mαντήλι καλαματιανό φοράς (φορείς) στον άσπρο σου λαιμό
να σε χαρεί, να σε χαρεί, εκείνος που σε λαχταρεί (που σ’ έχει και σε καρτερεί).
(Ωρέ)(Αχ) Μαρία Πενταγιώτισσα συ μ’ έκαψες (έκανες) κι αρρώστησα.
Να σε χαρεί που σ’ έχει και που σε λαχταρεί
και που σε καμαρώνει λεβέντικο κορμί αμάν λεβέντικο κορμί.
Έλα, πουλί μου έλα, αν μ’ αγαπάς εμένα
πες το μάτια μου το ναι, δε θα βρεις άλλον (άλλη) σαν κι εμέ.
Εσύ είσαι ένας ήλιος φεγγάρι λαμπερό
που θάμπωσες το φως μου και δε μπορώ να (ι)δώ. (αμάν και δε μπορώ να ιδώ).
Λάμπεις και ακτινοβολείς σαν το κεράκι της Λαμπρής (σαν το αστέρι της αυγής).
Στην Καλαμάτα ήπια νερό και δε μ’ αφήσαν (αφήνουν) να σε (ι)δω.
(κι αρρώστησα και δε μπορώ).
(Ωρέ) σαν πας στην Καλαμάτα και `ρθεις με το καλό
φέρε μου ένα μαντήλι να δέσω στο λαιμό (νά ‘ναι μεταξωτό)
αμάν, να δέσω στο λαιμό (Καλαματιανό).