Επτάνησα (Τραγούδια)

Επτάνησα

1) “Ας χαμηλώναν τα βουνά”  (Κύθηρα)

Χορός: Μπουρδάρης

Ας χαμηλώναν τα βουνά να’ βλεπα το Τσιρίγο
πού χει κορίτσια έμορφα και κόκκινα σα μήλο.

Πιο κάτ’ απ’ τον Καβομαλιά πιο παν’ από την Κρήτη
εις το Τσιρίγο τ’ όμορφο γεννήθη η Αφροδίτη

Ω Παναγιά μου Καστρινή και συ Αγία Μόνη
να μην αφήσεις κοπελιά εις το Τσιρίγο μόνη.

Πορτοκαλιά του Καραβά που κάνεις πορτοκάλια
δώσε μου κόρη το φιλί μη θέλεις παρακάλια.

Τσιρίγο όμορφο νησί δε θέλω το κακό σου
γιατί πατώ το χώμα σου και πίνω το νερό σου.

Ο ήλιος όταν πρωτοβγεί χρυσώνει τις ακτές σου
και το φεγγάρι χαίρεται τις τόσες ομορφιές σου.

Ο Μέσα Βούργος μ’ εκκλησιές, Χώρα με πατινάδες
και το Λιβάδι με δροσιές και με τις πρασινάδες.

Απ’ την Παλιόπολη έρχομαι και βγαίνω στις Βουρνάδες,
Μητάτα και  Βιαράδικα έχουν τις πρασινάδες. (2)

 

Δεν πάω πια στον Ποταμό γιατί μ’ αναγελούνε
μόνο στον Μυλοπόταμο που με παρακαλούνε.

Δεν πάω πια στον Καραβά γιατί πονάει η καρδιά μου
γιατί εκεί μου κλέψανε την αγαπητικιά μου.

Εγώ ’μαι μαύρος κι’ άσχημος δεν αγαπώ κυράδες
μόν’ αγαπώ μελαχρινές που’ χουνε νοστιμάδες.

Ανάθεμά σε Καραβά με τις αμυγδαλιές σου
και με τα κρύα σου νερά και με τις κοπελιές σου.

Ω Παναγιά με τις μυρτιές, και συ Αγία Μόνη
να μην αφήσεις κοπελιά εις το νησί μας μόνη

Στην άκρη του Καβομαλιά, πιο δώθε από την Κρήτη
εις το Τσιρίγο τ’ όμορφο γεννήθη η Αφροδίτη.

Ανάθεμα τις όμορφες ανάθεμα τες ούλες
βοήθα Παναγίτσα μου τις Τσιριγωτοπούλες.

Μα όσοι λεν’ πως είδανε νεράιδες, να χορεύουν
ας δουν τις Τσιριγώτισσες κι ύστερα να παινεύουν.

Χίλιες κι αν στα ζητήσουνε τα όμορφα σου κάλλη,
όλες θα γίνουν όμορφες κι όμορφη θα ‘σαι πάλι.

Στην Πελαγία σαν θα βγω το χώμα θα φιλήσω
στην ξενιτιά θα ορκιστώ να μην ξαναπατήσω.

Να ‘μουνα κι ήντα να ‘μουνα κουμπί του φουστανιού σου
Νάμουνα φυλλοτρίγυρο σπαλέτο του κορμιού σου.

2) “Μεσαρίτικος”  (Κύθηρα)

Χορός: Μεσαρίτικος

Έρι κι αμάν αμάν αέρα μεσαρίτικε,
αέρα μεσαρίτικε για φύσηξε λιγάκι.

Έρι κι αμάν αμάν γιατί ο ποταμίτικος,
γιατί ο ποταμίτικος με πότισε φαρμάκι.

Έρι κι αμάν αμάν ας τραγουδήσω κι ας χαρώ,
ας τραγουδήσω κι ας χαρώ, του χρόνου ποιος το ξέρει.

Έρι κι αμάν αμάν για θα πεθάνω ή θα ζω,
για θα πεθάνω ή θα ζω ή θα ’μαι σε άλλα μέρη.

Έρι κι αμάν αμάν ο ξένος μες τη ξενιτειά,
ο ξένος μες τη ξενιτειά πρέπει να βάλει μαύρα.

Έρι κι αμάν αμάν για να ταιριάζει η φορεσιά,
για να ταιριάζει η φορεσιά με της καρδιάς λαύρα.

3) “Ένα καράβι έπεσε”  (Κεφαλονιά)

Χορός: Διβαράτικος

Ένα καράβι έπεσε οπίσω από το Κάστρο
Γαλαξειδιώτικο ήτανε με δειάφι φορτωμένο.
Πίσω απ΄την Πούντα έπεσε το κατακαημένο
ήταν η νύχτα σκοτεινή  και δε φαινόταν άστρο.

Βγήκαν οι ναύτες στα ρηχά στα βράχια ανεβαίναν
και το καράβι εβούλιαζε με τα πανιά απλωμένα.
 Ήτανε το κακότυχο με δειάφι φορτωμένο
και με τα ξάρτια βύθιζε το ανεμοδαρμένο.

Ο Μούγρος, Φούμος, Τράερης και ο Μπακός ο Γιάννης
όλοι τους συμφωνήσανε πως μια δεκάρα κάνει.
Ο Μούγρος τότε έλεγε σπίτι του κάθε βράδυ:
‘’ο Άγιος μας τό ‘φερε ετούτο το καράβι’’.

Ο  Άγιος μας τό ‘φερε και τσι Συνόδου της Πρώτης
δεν είν’ ο Τάσος μου εδώ αλλά είναι στρατιώτης.
Ο Μπόζας το βρωμόσκυλο από βραδύς μας τό ‘πε
η Ντούρη κι ο Αγριόσυκος  βγάζουνε τον αγέρα

Πάμετε να φουντάρουμε οπίσω στον Αθέρα
για να περάσει η όστρια να κάνει κερατσάνα
και να ξαναφορτώσουνε οπίσω στη Μηλιάννα
για να σαλπάρουμε κι εμείς να πάμε σ’ άλλη χώρα.